fbpx

Mensen die me langer kennen weten dat ik me hier aan stoor. Roze glitterig meisjesspeelgoed en ‘stoer’ jongensspeelgoed. Hoeveel aannames zitten daar al meteen in? Alsof alle meisjes van roze en glitters houden en jongens niet. En alsof jongens alleen maar altijd stoer zijn en meisjes nooit. Behhhhhh…

Ik krijg dan ook regelmatig linkjes doorgestuurd naar genderneutraalspeelgoed. Of als er weer iets anders genderneutraals op de markt is. Of als de Hema aankondigt de kinderkleding genderneutraal te maken. Of op z’n minst te benoemen. Ik vind die stress die dan ontstaat bij mensen grappig. En de verbanden die dan gelegd worden zijn ronduit hilarisch. Mensen, kom op. Chill out. Mensen zijn niet in hokjes te stoppen, hoe graag je dat ook wilt. Laat kinderen dan vooral lekker hokjesloos opgroeien, zodat ze ZELF kunnen bepalen wie ze zijn.

Maar terug naar het speelgoed. Ik heb 0 hekel aan roze. Ook niet eens echt aan glitters. Okee, een beetje. Sterker nog, zodra mijn relatie uitging en ik alleen ging wonen in mijn eigen toffe appartementje, verving ik alle turquoise accessoires door knalroze. Zo.

En mijn bed op mijn puberkamer thuis was ook behoorlijk roze. Kortom: I love roze. Maar niet omdat ik een meisje ben. 

Waar ik me aan stoor is het opgedrongen roze. Mogen meisjes ff lekker zelf bepalen welke kleur ze mooi vinden? “Dat is vaak roze” hoor ik nu al mensen zeggen. Ja weet je waarom dat vaak roze is? Omdat hun babykamers roze zijn geschilderd, ze overwegend roze kleertjes aan hebben gekregen vanaf baby af aan, hun knuffels roze zijn en dus hun speelgoed. Dat noemen we geen eigen keuze. Dat noemen we brainwashing 😉

En nogmaals, ik houd van roze. Ik was dol op m’n roze ‘meisjeslego’. Maar mijn broertje speelde er net zo graag mee. Want er zaten palmbomen, ijsjes en dolfijnen bij. Hoe cool! 

Pasteltinten zijn zacht. Meisjes behoren ‘zacht’ en ‘lief’ te zijn. Oh jaa… dat merk ‘lief’. ARGH. Voor meisjes zijn er t-shirts met ‘lief’ en voor jongens ‘stoer’. What are they thinking? Babyjongetjes zijn net zo schattig als meisjes. En peutermeisjes zijn net zo stoer als jongens. Lekker labelen, mensen! Lekker labelen. 

Ik stoor me net zo hard aan het opgedrongen blauw en ‘stoer doen’ bij jongens. Vlammen op zwarte fietsjes. Fietshelmen met legerprint. Opgedrongen liefde voor auto’s. Ook hier geldt: ik houd van blauw. Donkerblauw, turkoois, kobalt. The whole chabang. Zonder grappen. Maar kom op lieve ouders… Alles blauw? Omdat het een jongetje is? Nee. Ik ken een jongetje van 4. Zijn lievelingskleur is roze. Zijn nieuwe kamer? Voor de helft blauw. En de andere helft wit. Al zijn dekbedhoezen zijn van Cars. Hij wees zelf een roze aan in de IKEA. Okee, Cars vindt hij ook leuk. En alles wat met auto’s te maken heeft. Helemaal prima. Maar waarom mag het kind geen roze dekbedhoes? Of andere roze items, in zijn LIEVELINGSkleur? Bang voor reacties? Van wie dan? Speeldates zijn er nog niet echt. En dan nog, kindjes van 4 zijn nog vrij flexibel in hun patronen. Kleuren zijn voor iedereen! Gelukkig gaf oma hem een roze fleecedeken. Love voor de oma!

Weet je wat ik stoer vind? Kinderen en ouders die ZELF hun keuzes maken, ongeacht wat de wereld ze oplegt. Dat is pas stoer! Weet je wat ik lief vind? Kinderen en volwassenen die iedereen accepteren ongeacht wie of wat ze zijn. Dat is pas lief! 

Het is allemaal MARKETING. Je wordt erin geluisd. Want krijg je na je meisje een jongetje, dan koop je alles opnieuw. Handig zeg… KA-ching! Superslim gedaan. 

Mijn dochter was al snel vrij duidelijk in haar keuze: “mijn kleur is roze”, riep ze al toen ze net kon praten. Was ook zo. We hebben twee tuitbekers, één roze, één blauw. Want iets anders was er niet te kiezen. En ja, die blauwe gaven we vaak aan onze zoon en de roze aan dochterlief. En nu ze 3 is, is naast roze ook glitter favoriet. Ziet ze ook overal. In winkels, bij de buurmeisjes waar ze naar op kijkt. Helemaal prima, haar keuze. Maar onze zoon wil ook glitter. En dat is zoeken. Gelukkig zijn inmiddels pailletten ook voor jongens geaccepteerd. Zo fijn. H&M heeft legio keuze aan “wrijfshirts”, oftewel ‘omkeerbare pailletten’. Staan dan natuurlijk wel ‘stoere’ dieren op he, zoals dino’s en haaien… Dat dan weer wel 😉 Maar over dat onderscheid in het dierenrijk een andere blog!

Mijn advies: laat het lekker los… Laat je kind ZELF kiezen. Keuzes zijn er niet voor eeuwig. Misschien vinden ze morgen weer een andere kleur mooi. Geniet van die vrijheid die je kinderen nog voelen hun keuzes onbeïnvloed te maken. Heerlijk toch?