fbpx

Met de kinderen 24/7 thuis was het wel even zoeken naar een nieuwe balans. Ik zocht dingen waar ik rust in kon vinden. Waarin ik mijn eigen ding kon doen. Thuis. Met de kinderen om mij heen. En dat is gelukt! Ik zet in deze blog een paar dingen op een rij waar ik rust in vind.

Crazy plantlady

Nieuwe hobby. Ik was van het slag: plantenkiller. Geen enkele plant bleef leven. Tot ik een sanseveria, graslelie en pannenkoekenplant in huis had. Die gingen als een speer. Heel motiverend. En toen ging ik aan de slag met stekjes. En nog meer stekjes. En kocht ik in de coronacrisis een ‘kneusjesbox’. En nu staat mijn huis vol plantjes. En tomatenplanten op zolder. Achter het raam in de zon. De eerste tomaatjes zijn in zicht. Zoveel voldoening geeft dat!

Pianomuziek

Ik heb een ontiegelijke zwak voor pianomuziek. Zo mooi. Wat dacht je van Ludovico Einaudi. Wauw. Love it! Pianomuziek van Iris Hond. De filmmuziek van Amélie door Yann Tiersen. Muziek van Yiruma, bijvoorbeeld River Flows in You. Canon in D van Pachelbel (ja, dat ‘walking down the isle-deuntje’). Ik noem maar wat favorieten! Maar op dikke nummer één, de Ludovico Einaudi afspeellijst van Spotify!

Pianomuziek luisteren heb ik het over he? Piano spelen, been there done that. Dat was wel leuk, maar ook pittig. Ik begon pas op mijn 13e en tot mijn 16e of 17e doorgegaan, maar oefenen ging niet van harte. Nam er de tijd niet voor. En ja, zonder oefenen, gaat het nooit zo mooi klinken als ik in m’n hoofd zou willen 😉 Maar zodra één van de kindjes interesse heeft, ga ik weer mee op les!

Schilderen en tekenen

Jaaaa… Blijer maak je me niet. Geef me een kwast of een fijne pen en ik ga los. Altijd zat ik te doodlen. Elk college, elk telefoongesprek, die vroeger nog uren konden duren, elke lange meeting op mijn werk. Hele collegeblokken vol getekend. Of ik nog wel op kon letten? Juist. Gelukkig zijn er inmiddels onderzoeken die dat bevestigen 😉 Toen nog niet! 

Op de basisschool had ik al teken- en schilderles. Daar werd ik uit m’n comfortzone getrokken. Ik vond vrij creëren heel moeilijk. Enorme perfectionist. Het werd nooit wat ik wilde op papier. Thuis had ik een la met aquarelpotloden – voor mijn verjaardag gekregen van mijn opa en oma – en een aquarelblok. Ik tekende dan het liefst illustraties van Dagmar Stam na en kleurde/schilderde die in met aquarelpotlood. Soms schilderde ik ook wel eens. Bij Beeldende Vorming op de middelbare school probeerden ze me ook uit m’n comfortzone te trekken. Lukte aardig. Maar niet genoeg om er mee door te gaan als hobby. Jaren niet echt meer geschilderd, me gefocust op schrijven. Dit jaar weer les genomen. Tot corona er een stokje voor stak. Maar dat gaf me juist de vrijheid die ik nodig had. Ik moest er 32 voor worden om zelf ook abstract te kunnen gaan schilderen. Dat doe ik nu. Bijna dagelijks. Heerlijk vind ik het! 

Yoga

Ja, ik biecht op: yogadocent die geen yoga meer doet. Foei! Maar ik kon het er ff niet bij hebben. Ik heb in de wintermaanden 2 maanden een abonnement gehad, maar toen ik met schilderles begon en de ‘kindjes slapen bij opa en oma’ nacht was gewijzigd, was er nog maar 1 moment dat ik kon. Op een werkdag. En ik ben een beetje van ‘alles of niks’. Dus stopte ik tijdelijk. En toen kwam corona. Haha. Maar goed, thuis zelf matje uitrollen is echt ondoenlijk met twee peuters. En de motivatie is ook ver te zoeken. Zit onder een dikke laag stof. Mijn lijf is stram en schreeuwt om yoga. Maar thuis zijn er teveel afleidingen. Dus ik moet echt op les. Maar als ik dan eenmaal ga: jee! Ik kom altijd weer blijer thuis. Was vroeger voor de kids al. Ging ik sjokkend naar yogales. Soms ook als ik zelf les gaf. Want die bank af: moeilijk joh! En als ik dan terugkwam, stuiterend en blij, zei mijn man altijd: zie je nou wel… I said so. Jajajaja, ik wéét het. Maar die bank is ‘s avonds zo aantrekkelijk… Haha!

Dagje zonder kinderen

Menn, wat houd ik van ze. En wat een lol hebben we samen. Maar een dagje zonder is HEERLIJK. Ik zeg het gewoon. Eerlijk is eerlijk, een dag zonder kinderen is HEERLIJK! Voor de balans superbelangrijk. You can’t pour from an empty cup. Lekker even je eigen dingen doen. Even geen hoge stemmetjes om je heen. Of geruzie. Of “mamaaaaaa, waar ben je?” als je net 2 seconden op de wc zit. Lekker zelf weten wat je doet. Lekker rondje wandelen. Beetje schilderen. Een blog schrijven. Op je gemak wat eten maken. Even in alle rust de was vouwen met een serietje. Had ik het al gezegd? HEERLIJK! 😉