fbpx

“Een echte levensgenieter”… In mijn hoofd iemand met een glas wijn in de zon op een terras. Fancy zonnebril. Kleurtje van de zon. Misschien komt het doordat het overgrote deel van mijn ooms, tantes, neven en nichten een beetje van dat type is. Bourgondiër, drankje, feestje… Zij worden al zo lang ik leef ‘levensgenieters’ genoemd. 

Maar wat ben ik dan? Ik lust geen wijn (nee, echt niet!). Ik ga niet uren in de zon zitten voor m’n plezier (al word ik intens gelukkig van de lente- en zomermaanden). Ik sta niet op de bar te dansen op een feestje (ik houd wel enorm van dansen!). Ik werd stiekem toch wel altijd als het complexe serieuze meisje gezien: “wat maak je het jezelf moeilijk” is zo’n uitspraak die ik nog in m’n oren hoor rinkelen regelmatig. Of “wat kijk je donker, ben je boos?”. Helaas was dat beeld onbewust zo’n deel van me geworden dat ik het niet meer los van mezelf kon zien. 

Ben ik dan geen levensgenieter? Een vraag waarmee ik stiekem wel even een worstelpartijtje mee heb gehouden. Ik kon mezelf niet zo zien. Vooral niet door de ogen van anderen? Maar welk kader is dat? Is dat ‘de waarheid’? Of een perceptie? 😉 Het wordt bijna filosofisch =P Met wat jaartjes extra op de teller begin ik deze vraag in een heel ander licht te zien. En zojuist op de fiets, in de zon, met m’n zonnebril op, mijn gympies aan langs de vesten van Middelburg kwam ik tot de conclusie: ik ben zéker een levensgenieter. Ik geniet intens. 

Ik ga hoog, ik ga laag. I am a rollercoaster, enjoy the ride! Deze week hoorde ik in een podcast de uitspraak: “je kunt alleen zo hoog als de dalen diep zijn”. YES! Mijn dalen zijn inderdaad soms diep, maar daartegenover staan hoge pieken! Intens genieten. 

Maken die dieptepunten me een mindere levensgenieter? Zéker niet. Ik geniet vervolgens intens! Zonder wrijving geen glans, toch?

Het zet me aan het denken over wat mensen zichzelf nog meer aanpraten, of laten aanpraten in hun jeugd. Het kan al een onschuldig bedoelde opmerking zijn van een ouder, een grootouder, een tante of oom, een meester of juf… Maar dat is weer een onderwerp voor een volgende keer!

Kortom: wanneer ben je een levensgenieter? Daar heb ik maar één antwoord op: als je je zo voelt!